Przejdź do treści głównej

Powtarzalną robotę
oddaj regule.

Powtarzalna robota zostaje regule. Gdy coś się wydarzy, niech pójdzie powiadomienie, otworzy się zadanie, wejdzie etykieta, wskazany zostanie odpowiedzialny — a wszystko to dzieje się samo.

Bez karty kredytowejZa darmo na zawszeUstawia się bez kodu

Funkcje modułu automatyzacji

Od zbudowania reguły po patrzenie, jak działa, od gotowych przepisów po połączenie z systemem zewnętrznym — wszystko w Workinno.

01

Wyzwalacze

Regułę uruchamia utworzenie zadania, zmiana etapu, przypisanie osoby, dodanie komentarza lub zbliżający się termin. Działa także poza zadaniami: nowy klient, nowa sprzedaż, formularz strony zbudowanej w Workinno, zmiana stanu lub ceny, zaakceptowana lub odrzucona oferta, wniosek urlopowy. Automatyzacja obejmuje całą przestrzeń pracy.

02

Warunki

To warunki decydują, czy reguła działa za każdym razem, czy tylko w określonych przypadkach. Wybiera się pole, porównanie i wartość; przy kilku warunkach ustala się, czy mają zagrać wszystkie, czy którykolwiek. Reguła wkracza tylko w tym przypadku, o który chodziło.

03

Akcje

Wysłać powiadomienie, otworzyć zadanie i podzadanie, wskazać odpowiedzialnego, zmienić etap, dodać etykietę, ustawić termin, uruchomić stoper, zapisać kontakt z klientem, utworzyć zapis księgowy, wysłać mailing i przekazać dane na zewnątrz. Jedna reguła łączy kilka takich akcji po kolei. Wszystkie kroki po zdarzeniu idą same.

04

Dane zdarzenia w wiadomościach

To, co przyniósł wyzwalacz, wykorzystuje się wewnątrz akcji. W treści powiadomienia staje nazwa zadania, imię wpisane w formularzu albo kwota. Kto czyta powiadomienie, nie musi dopytywać, o co chodzi.

05

Zakres reguły

Zasięg wybiera się samodzielnie: w jednym projekcie, w całej przestrzeni roboczej albo tylko na własnych zadaniach. Reguła osobista dotyczy wyłącznie jej autora i nikomu nie wchodzi w drogę. Zasięg reguły rysuje się samodzielnie.

06

Reguły osobiste

Buduje się reguły osobiste, które dotykają wyłącznie własnych zadań. Uprawnienia administratora nie są do tego potrzebne; własny sposób pracy automatyzuje się, nie ruszając cudzych przepływów. Własny porządek ustawia się bez pytania.

07

Gotowe przepisy

Sklep automatyzacji trzyma w pogotowiu najczęściej budowane reguły. Wybiera się przepis, odpowiada na kilka pytań w kreatorze i dodaje regułę do listy. Nie trzeba budować od zera.

08

Reguły powiązane z etapami

W projekcie regułę podpina się wprost pod etap na tablicy. Co się dzieje, gdy praca wchodzi do tej kolumny, jest ustalone z góry; nikt nie musi o tym pamiętać. Każda kolumna niesie własne reguły.

09

Reguły zaplanowane

Część roboty czeka nie na zdarzenie, lecz na godzinę. Regułę ustawia się na każdy ranek, każdy poniedziałek albo pierwszy dzień miesiąca; wybiera się z gotowych odstępów i podaje własną strefę czasową. Raport tygodniowy albo przypomnienie miesięczne wychodzi o swojej porze.

10

Automatyczne odpowiedzi na wiadomości

Powitanie i odpowiedź poza godzinami dla wiadomości od klientów ustawia się w przepływach Centrum komunikacji. Pierwsza odpowiedź nie czeka, aż ktoś będzie wolny. Żadna wiadomość klienta nie zostaje bez odpowiedzi.

11

Stany reguły

Regułę można zatrzymać bez kasowania. Wersję roboczą przygotowuje się i włącza, gdy jest gotowa; jeśli coś pójdzie nie tak, wyłącza się ją w wierszu. Wypróbowanie reguły nie jest krokiem bez odwrotu.

12

Historia uruchomień

Każde zadziałanie trafia do historii: udane, nieudane, w toku, pominięte albo przy limicie. Jeśli reguła nie zadziałała, stoi tam warunek, który nie zagrał, z wartością oczekiwaną i tą, która przyszła. Powód milczenia reguły jest zapisany.

13

Ochrona przed zapętleniem

Domyślnie akcje jednej reguły nie uruchamiają innych reguł. Nawet przy świadomie otwartym wyzwalaczu łańcuchowym limit godzinowy i zawieszenie po dziesięciu nieudanych próbach z rzędu pracują w tle. Dwie reguły nie zamkną się w pętli bez końca.

14

Lista reguł

Na liście reguł szuka się i przesiewa aktywne oraz zawieszone gotowymi znacznikami. Ile razy każda reguła zadziałała i w ilu przypadkach był błąd, zostaje na liście. Z listy odczytuje się, która reguła naprawdę pracuje.

15

Działania zbiorcze

Zaznacza się kilka reguł i za jednym razem włącza je, wyłącza albo kasuje. Im więcej reguł, tym mniej chodzenia po nich pojedynczo. Zarządzanie nie ciężnieje, gdy liczba rośnie.

16

Integracje przez webhooki

Przychodzący webhook uruchamia regułę, gdy w innym systemie dzieje się zdarzenie, a wychodzący webhook wysyła dane do innych systemów. Każda reguła dostaje własny adres, więc danych nie trzeba już ręcznie przenosić między systemami.

17

Rejestr webhooków

Cały ruch webhooków, przychodzący i wychodzący, śledzi się z jednej strony. Jeśli dostarczenie się nie udało, powód stoi obok. Gdy połączenie się urwie, widać, w którym miejscu.

18

Klucze webhooków i API

Klucze usług zewnętrznych są przechowywane w zaszyfrowanym sejfie i używane w regułach po nazwie, a ten sam klucz potwierdza, że przychodzące żądanie webhooka pochodzi z właściwego źródła. Dla własnego oprogramowania można tworzyć klucze API z osobnymi uprawnieniami do odczytu i zapisu oraz w każdej chwili je unieważnić.

19

Dokumentacja API

Punkty końcowe API i przykładowe żądania są opisane w aktualnej dokumentacji w aplikacji. Zespół piszący integrację zawsze pracuje na informacjach aktualizowanych razem z produktem.

20

Role i uprawnienia

Tworzenie reguły, jej zmiana i wgląd w historię to osobne uprawnienia. Nie każdy musi móc zmieniać automatyzację. Odpowiedzialność zostaje przy określonych osobach.

Niech pilnowanie zejdzie z głowy i przejdzie do reguły

Tę samą robotę trzeba powtarzać ręcznie każdego dnia.
Regułę ustawia się raz, a robota dzieje się potem sama za każdym razem.
Zawsze ktoś zapomni dać znać, że rzecz jest skończona.
Gdy praca zmienia etap, powiadomienie idzie do właściwej osoby.
Zgłoszenie z formularza trzeba ręcznie zamieniać w zadanie.
Po wypełnieniu formularza zadanie, etykieta i odpowiedzialny już są.
Pamiętanie o bliskich terminach spoczywa na jednej osobie.
Gdy termin się zbliża, wkracza reguła przypomnienia.
Pierwsza odpowiedź na nową wiadomość czeka, aż ktoś się zwolni.
Gdy przyjdzie wiadomość z kanału, powitanie wychodzi od razu.
Dlaczego czegoś nie zrobiono, potem nikt nie umie wyjaśnić.
Każde uruchomienie zostaje w historii z datą i wynikiem.
Przeniesienie danych do innego systemu to ręczne przepisywanie.
Webhook wychodzący wysyła dane do drugiego systemu wprost z reguły.
FAQ

Częste pytania

Czy trzeba umieć programować, żeby zbudować automatyzację?

Nie. Regułę buduje się przez wybór w oknie: wystarczy wziąć wyzwalacz, warunki i akcje z listy.

Z czego składa się reguła?

Z wyzwalacza, opcjonalnych warunków i jednej albo kilku akcji. Jedna reguła może nieść kilka akcji.

Gdzie działa reguła?

Zasięg wybiera się samodzielnie: w jednym projekcie, w całej przestrzeni roboczej albo tylko na własnych zadaniach.

Jak sprawdzić, czy reguła zadziałała?

Każde uruchomienie trafia do historii. Widać tam wynik — udane, nieudane, pominięte — a przy pominięciu również warunek, który nie zagrał.

Czy reguły mogą zamknąć się w pętli bez końca?

Nie. Domyślnie akcje jednej reguły nie mogą uruchomić innych reguł. Nawet przy świadomie otwartym wyzwalaczu łańcuchowym działają limit godzinowy i zawieszenie po dziesięciu nieudanych próbach z rzędu.

Czy są gotowe reguły?

Są. Przepis wybiera się w Sklepie automatyzacji i ustawia w kreatorze; reguła trafia prosto na listę.

Czy porozmawia z systemami zewnętrznymi?

Porozmawia. Webhook przychodzący odbiera zdarzenia z zewnątrz, wychodzący wysyła dane do innego systemu. Dostarczenia śledzi się na jednej liście.

Czy mogę na chwilę zatrzymać regułę?

Tak. Reguła bywa aktywna, w wersji roboczej albo zawieszona. Wyłącza się ją przełącznikiem w wierszu, kasować nie trzeba.

OSTATNI KROK

Ustaw pierwszą regułę dziś.

Wybierz gotowy przepis albo zbuduj własną regułę. Niech od dziś powtarzalna robota dzieje się sama.

Za darmo na zawsze
Bez karty kredytowejZa darmo na zawszeGotowe od razu
Automatyzacja · Funkcje · Workinno