Zwiążcie formularze ze swojej strony
ze swoją pracą.

Krótki i długi tekst, e-mail, telefon z wyborem kraju, adres strony, liczba, pieniądze, data, data z godziną, lista rozwijana, wybór pojedynczy i wielokrotny, pole wyboru, wgrywanie pliku, tekst objaśniający i pole ukryte przychodzą gotowe. Formularz buduje się, przeciągając pole i puszczając je. Każde pytanie ma własne pole.

Pole bierze się z listy i puszcza tam, gdzie ma stać. Dwa, trzy albo cztery pola mogą stać obok siebie, a układanie ich w słupek na telefonie zostaje po stronie Workinno. Do zbudowania formularza nie trzeba grafika.

Długi formularz dzieli się na najwyżej dziesięć kroków. Odwiedzający widzi, na którym jest kroku, pasek się wypełnia, a brakujące pole zgłaszane jest na własnym kroku. Długi formularz nie odstrasza odwiedzającego.

Pole pojawia się tylko wtedy, gdy jest potrzebne: gdy wybrane jest „firma”, pytamy o nazwę firmy; gdy „osoba prywatna”, nie pytamy wcale. Pole niepokazane nie liczy się jako wymagane i nie jest wysyłane. Odwiedzający nie trafia na pytanie, które go nie dotyczy.

Reguła pokazania pola może dojść do dwudziestu warunków. Czy mają się spełnić wszystkie, czy wystarczy jeden, ustalają Państwo. Zawiła droga składa się w jednym formularzu.

Pole czyni się wymaganym, podaje najmniejszą i największą długość i wybiera gotowy kształt, jak tylko litery albo tylko cyfry. Podpowiedź pod polem pisze się samodzielnie. Złe dane odsiewają się w chwili wysyłki.

Odwiedzający wgrywa rzut na wycenę, życiorys na zgłoszenie do pracy. Plik sięga dwudziestu pięciu megabajtów, procent wgrywania widać, a odwiedzający może zrezygnować. Prośba o dokument kończy się w samym formularzu.

Każdy wgrany plik jest sprawdzany po prawdziwym typie i przechodzi skanowanie antywirusowe. Leży w module plików, w folderze tego formularza. Plik z zewnątrz nie wchodzi bez sprawdzenia.

Ze zgłoszenia rodzi się wpis kontaktu. Jeśli ten sam adres już przyszedł, nowy wpis się nie otwiera i używany jest istniejący; stare dane nie są nadpisywane. Ta sama osoba nie zbiera się na liście dwa razy.

Firma brana jest z domeny adresu; druga osoba z tej samej firmy czepia się tego samego wpisu. Darmowe skrzynki nie liczą się jako firma. Prośby firmowe zbierają się przy właściwej firmie.

W wybranym projekcie otwiera się zadanie; w jego tytuł można wsunąć odpowiedzi z formularza i wskazać osobę odpowiedzialną oraz obserwujących. Wgrany plik też wpada w załączniki. Przychodząca prośba staje się pracą w tej samej minucie.

Z jednej strony wychodzi wiadomość do Państwa zespołu, z drugiej do nadawcy dociera automatyczna odpowiedź. W temacie obu można użyć odpowiedzi z formularza. Kto pisze, nie zostaje bez odpowiedzi.

Dla jednego zgłoszenia ustawia się do pięciu skutków i wszystkie są przetwarzane po kolei. Jeśli jeden się nie uda, reszta i tak zadziała, a który nie wyszedł, trafia do zapisu. Jedno zgłoszenie rusza kilka prac.

Pole formularza wiąże się z polem na karcie klienta: pole „Firma” z nazwą firmy, pole „Notatka” z notatką klienta. Nawet bez wiązania adres i telefon nie giną. Dana siada na karcie we właściwym miejscu.

Zgłoszenia z formularzy wpadają do tej samej skrzynki co WhatsApp, Instagram i czat na żywo. Karty nie trzeba zmieniać wedle tego, skąd coś przyszło. Wszystkie prośby idą jedną kolejką.

Każde zgłoszenie przychodzi jako nowe i staje się widziane po otwarciu; dalej prowadzi się je w toku i do rozwiązania. Po przypisaniu wiadomo, kto się zajmuje. Żadna prośba nie zamyka się bez odpowiedzi.

Obok zgłoszenia stoją z nazwami wpisy, które się z niego zrodziły: jakie zadanie się otworzyło, jaki klient powstał. Jedno kliknięcie prowadzi na miejsce. Co wyszło z prośby, zapisane jest przy prośbie.

Z której strony, jakim linkiem i z jaką etykietą reklamową przyszło zgłoszenie, jest zapisywane. Nie trzeba zgadywać, który kanał przynosi pracę. Budżet reklamowy dzieli się wedle pomiaru.

W formularzu stoi pole, którego człowiek nie widzi. Boty je wypełniają i zgłoszenie po cichu odpada; prawdziwy odwiedzający niczego nie zauważa. Państwa lista nie zapełnia się fałszywymi wpisami.

Sprawdzenie włącza się osobno dla formularza i jest naprawdę sprawdzane po stronie serwera. Gdy spamu nie ma dużo, zostaje wyłączone i nie męczy odwiedzającego. Poziom ochrony ustalają Państwo.

Ile razy jeden adres może wysłać w godzinę, ustalają Państwo. Dla całego formularza działa jeszcze pułap na minutę. Atak nie blokuje formularza.

Powtórki z tego samego adresu albo telefonu można odsiać. Okno wybiera się jako godzinę, dzień, tydzień albo miesiąc. Ta sama osoba liczy się raz.

Linijkę z kreatora wkleja się na stronę i formularz siada na miejsce. Wysokość ustawia sobie sam i nie skacze, gdy strona rośnie i maleje. Opublikowanie formularza przestaje być robotą programisty.

Osadza się go na stronie, udostępnia bezpośrednim linkiem, otwiera jako okno wyskakujące, drukuje jako kod QR, wysyła przez WhatsAppa albo kładzie do widżetu wsparcia. Ten sam formularz wszędzie wpada do tego samego wpisu. Skądkolwiek przyjdzie, prośba idzie z jednego miejsca.

Do wyboru jest motyw jasny, ciemny albo przezroczysty, a kolor marki podaje się osobno; przycisk i kolor podświetlenia idą za tym. W motywie przezroczystym formularz zdejmuje własne tło i widać tło Państwa strony. Odwiedzający nie myśli, że przeszedł na inną stronę.

Logo wgrywa się, a pokazywanie nazwy formularza włącza lub wyłącza. Odwiedzający widzi, czyj formularz wypełnia. Wrażenie Państwa marki trwa też w formularzu.

Wiadomość z podziękowaniem pisze się samodzielnie albo kieruje odwiedzającego na inną stronę. Adres przekierowania dla bezpieczeństwa sprawdzany jest dwa razy. Po wysłaniu odwiedzający nie zostaje w próżni.

Klauzulę pisze się samodzielnie, a pole zgody czyni wymaganym. Zgłoszenie, które przyszło bez zaznaczonego pola, jest odrzucane na serwerze. Zapis zgody przechowywany jest razem ze zgłoszeniem.

Język formularza wybiera się z listy; wszystkie napisy systemowe jak wyślij, dalej, wstecz i dziękujemy wychodzą w nim. Zadanie i maile zrodzone z formularza też piszą się w tym samym języku. Zagraniczny odwiedzający wypełnia w swoim języku.

Nazwę formularza pisze się w jednym języku i jednym przyciskiem tłumaczy na pozostałe. Ten sam formularz staje z nazwą na Państwa stronach w innych krajach. Na nowy rynek wchodzi się tego samego dnia.

Zapytanie o nieruchomość, wycena, kontakt, zgłoszenie do pracy, ankieta klienta, rezerwacja, zamówienie, zapis na wydarzenie, prośba o telefon i zgłoszenie do wsparcia przychodzą gotowe. Można też zacząć od pustego formularza. Pierwszy formularz wychodzi na świat w kilka minut.

Pola, ustawienia i motyw istniejącego formularza kopiuje się i otwiera jako szkic. Dla drugiego oddziału nie trzeba budować formularza od nowa. Podobne formularze nie rozchodzą się od siebie.

Każde zgłoszenie niesie obok siebie opis formularza z tamtej chwili. Nawet po późniejszej zmianie formularza stare zgłoszenie nadal poprawnie pokazuje, które pytanie dostało którą odpowiedź. Przeszłe wpisy nie zmieniają się razem z formularzem.

Jeśli działający formularz od siedmiu dni nie dostał zgłoszenia, na liście pojawia się ostrzeżenie. O awarii formularza mówi Workinno, a nie brak telefonów. Cisza też dociera jako sygnał.

Jeśli zgłoszenie przyszło, ale mail nie wyszedł albo zadanie nie dało się otworzyć, zarządzający dostają powiadomienie. Powiadomienie przychodzi też, gdy miesięczna pula się zapełni i odwiedzający zostanie odesłany. Zgubionej prośby już nie ma.

Zgłoszenia przekazywane są na najwyżej trzy adresy dla jednego formularza. Są podpisane, przy braku dostarczenia ponawiane trzy razy, a wynik trafia do zapisu. Państwa system poza Workinno dostaje te same dane.

Listę zgłoszeń pobiera się w Excelu albo CSV, a w razie potrzeby drukuje. Kto i kiedy wyeksportował, trafia do zapisu. Lista jest gotowa na spotkanie.

Wyświetlenia z trzydziestu dni, liczba zgłoszeń, zmiana wobec poprzedniego miesiąca i odsetek wypełnień mieszczą się na jednym ekranie. Czy formularz działa, przestaje być domysłem. Który formularz działa, czyta się z liczb.

Jedna osoba widzi tylko zgłoszenia jej przypisane, kierownik zespołu te swojego zespołu, zarządzający wszystkie. Eksport i kasowanie to osobne uprawnienia. Dane klienta nie otwierają się całemu zespołowi.

Kartę zgłoszeń kładzie się na pulpit i wybiera, na ile godzin patrzy wstecz i czy pokazuje tylko nieprzeczytane. Przychodząca prośba nie umknie pulpitowi. Obraz dnia zawiera też to, co wchodzi.

Jeśli klient już kiedyś wypełnił Państwa formularz, widać to na jego osi czasu. Kiedy i o co prosił, widać bez szukania. Rozmowa zaczyna się z wiedzą, czego ta osoba chciała.