Rozmawiaj z odwiedzającymi
z własnej strony.

Odwiedzający naciska przycisk w rogu strony, a panel wypisuje kanały. Bierze ten, który chce: WhatsApp, Instagram, Messenger, Telegram, czat na żywo albo formularz. Pisze do Państwa stamtąd, gdzie czuje się swobodnie.

Który stoi na górze, ustala się przeciągnięciem. Kanał z niedokończonym ustawieniem w żywym widgecie w ogóle się nie pokazuje, więc nikt nie naciska przycisku, który nie działa. Na ekranie zostają tylko kanały, które naprawdę działają.

Podaje się kolor marki, logo i tytuł panelu. Do wyboru jest też kształt przycisku i to, czy panel jest jasny czy ciemny; opcja systemowa idzie za upodobaniem odwiedzającego. Panel wygląda jak część strony.

W chwili zmiany ustawienia widget widać obok w gotowej postaci. Żeby wypróbować kolor, kształt, tytuł albo kolejność kanałów, niczego nie trzeba publikować. Wybór, który się nie spodobał, nie dociera do nikogo.

Do wyboru jest, czy przycisk stoi na dole po prawej czy po lewej. Dla telefonu podaje się osobne miejsce, bo na małym ekranie środek się ściska. Na telefonie przycisk nie siada na treści.

Panel ma się otwierać tylko po dotknięciu, przy wczytaniu strony, czy kilka sekund później? Można go otworzyć również wtedy, gdy odwiedzający zjedzie kawałek albo zbiera się opuścić kartę. Chwilę ustala się samodzielnie.

Widget pokazuje się tylko na wybranych stronach. Wpisuje się wzorzec adresu, można użyć gwiazdki albo zostawić całą sekcję poza. Przycisk pojawia się wyłącznie na stronach publicznych.

Przy trzymaniu się godzin panel poza nimi się chowa, a gość widzi krótką notkę. Nikt nie czeka na czat, który nie dostanie odpowiedzi. Godziny zamknięcia są dla gościa jasne.

Zanim czat na żywo się zacznie, gość jest pytany o imię, adres e-mail i temat. Pokazuje się klauzulę informacyjną i prosi o zaznaczenie zgody. Konsultant zaczyna rozmowę, wiedząc, z kim rozmawia.

Gościa, który wchodzi na czat na żywo, wita asystent. Gdy temat trafia do zespołu, gość dostaje informację, a rozmowa idzie do konsultanta. Ponieważ pierwszy kontakt dostaje odpowiedź od razu, gość zostaje na stronie.

Panel otwiera się w języku przeglądarki gościa albo jest przypięty do jednego. W razie potrzeby dochodzi menu języków, a teksty pisze się język po języku. Zagraniczny gość jest witany w swoim języku.

Podany kod wkleja się w stopce strony i widget rusza w tej samej chwili. Późniejsza zmiana ustawień nie wymaga ponownego wklejania kodu. Zmiana ustawienia nie oznacza ponownego ruszania strony.

Widget otwiera się wyłącznie na własnych domenach. Inna strona, która skopiuje kod, nie uruchomi go. Ponieważ lista dozwolonych sprawdzana jest w bramie, widgetu nie da się użyć bez pozwolenia.

Podpis Workinno pod panelem można wyłączyć. Wyłączony sprawia, że gość widzi na stronie wyłącznie własną markę firmy. Okno czatu mówi, czyja to strona, nie czyj produkt.

Gdy gość zamknie panel, moment ponownego otwarcia ustala się samodzielnie: zapomniany po zamknięciu karty, pamiętany tydzień albo niepamiętany wcale. Dzięki temu ten sam gość nie jest nagabywany na każdej stronie. Ta sama osoba nie jest niepokojona na każdej stronie.

Widać, ile razy widget pokazał się przez ostatnie trzydzieści dni, ile razy go dotknięto i jak często wybierano każdy kanał. Liczba zamknięć też stoi na liście. Który kanał się opłaca, widać w liczbach.

Przy kilku widgetach nie trzeba ustawiać każdego od zera. W ustawieniach przestrzeni roboczej raz podaje się domyślny kolor marki, miejsce na ekranie i zachowanie po zamknięciu; nowy widget rusza z tymi wartościami. Tych samych ustawień nie wpisuje się za każdym razem.

Widget przygotowuje się jako wersję roboczą i puszcza w sieć, gdy będzie gotowy. Gdy kampania się kończy, wstrzymuje się go bez ruszania strony. Po kampanii widget zatrzymuje się jednym kliknięciem.